Merhaba Gönül Dostları ve Merhaba Güzel İnsanların Daim Olduğu Evrenyeli'ler...
Merhaba...
Gül vardır koklarız. Gül vardır toplar buket yaparız, yürekten bağlandıklarımıza gülüm deriz, Gül vardır sevdiklerimize sunarız, Gül vardır kokusunu çeker, Selatu - Selam yollarız, Gül vardır bülbülü sabahlatır, Gül'e olan aşkından bitap olur yorgun düşer, tomurcuktan çıkıp açıldığını asla göremez, bülbülün firakı çektiği dilinden ne etse vuslata eremez demiş! Kıssadan hisse gönül erenleri…
Gül'ü sevmek zor zanaattır, Gül'e ram etmek meziyet, Gül'e bakarak tefekkür etmek ferasettir. Dikeni battığında acısına katlanmak yürek ister, her güzelde bir kusur vardır misali adeta… Gül çiçeğindeki DİKEN'e katlanmak lazımdır GÜLÜ SEVEN DİKENİNE KATLANIR… Yani güzelliklerin içinde bazen güzel olmayanlarda vardır elbet ve göze batar, esasen insanoğlu görmek ve duymak istediklerini görür ve de duyar, ama GÖNÜLGÖZÜ ile görürse güzel olmayanları bilir, tahammül eder, buna da yaratılmışların en güzeli eşrefi mahluk olan biz insanlardaki sabır ve de hak olgusunun idraki olarak biliyoruz, zira malumunuzdur ki fıtratımızda hem artılar hem de eksiler vardır, Cenabı Hak artılarımızla bizleri mükafatlandırsın, Amin Ecmain.
İnsanoğlu tarihin derinliklerinden beri hep hicret halinde ve daima güzeli, doğruyu ve geçimini sağlayabileceği yerlere avdet etmişlerdir… Ne var ki doğduğu toprakları asla unutmamışlardır… Bu sıla özlemi, günümüzde sıla hastalığına dönüşmüştür. Bendeniz acizane tababet ehli olmadığımdan bu hastalığı pek de olumlu bir terminolojik dil ile anlatamam… Dedik ya İnsanoğlu daima güzele rağbet eder ve güzelliğin kıstası her insanın algılanma farklılıkları doğrultusunda geçerlidir, tabii ki bu benim fikrim, belki sizin için keti altında denize girmek güzeldir, ama benim için Evrenye’nin namazgah sahilinde girmek daha güzel olabilir, önemli olan güzel olarak bildiklerimizin dokusunu ve çevresindeki birebir örtüşen olguları kirletmemek zarar vermemek, bilinen panoramaları tahrip etmemek, şartlar ne olursa olsun tarihi dokusuna ve nostaljik görüntüsüne sahip çıkmalıyız, ne yazık ki bizler, bizlere bırakılan atalarımızın emanetlerine sahip çıkamadık, çıksak da natürelliği kapatıp adeta yapaylıktan yana olduk ve de olmaktayız halen, şüphe yok ki hiç bir şey eskisi gibi olamaz, unutmamalıyız Evrenyeli’ler dünyanın bir dolu Ülkelerini liman şehirlerini kıyıdan uzakta olsa gemicilik yaptıkları zaman görmüşlerdir. Yapıları, tarihi dokuları ve çevreleri bir uyum içindedir, mutlaka güzel olsun diye somaki mermerinden tretuarlar, Malta taşından kaldırımları döşemeye kalkarsak sırıtır diye düşünüyorum. Oysa yöremiz insanlarının asırlardır çatılarımızı örttüğümüz örtü taşımız var hem de bir hayli var, onları kullanabiliriz. Sorulduğunda bu taş bizim yöremize aittir diye böbürlenmemiz haksızlık olmaz bilakis gururlanırız, ben aslında Evrenyede ki camii ve yollarımızın yapılışına asla karşı değilim modern yapmak adına eski dokusunun kaybolmasına üzülürüm, zaten Evrenye yangın öncesi güzelliğini yani eski halini belli bir şekilde kaybetmiş yangından sonraki halini koruyabilirsek ne mutlu…
Yöremiz İnsanının yeniliğe açık olduğu aşikar ama bazı değerler vardır, bunları göz ardı etmemeliyiz, bir zamanlar Evrenye camiinin bahçesindeki güllerin ne kadar güzel, bakımlı ve de rengarenk olduklarını bilenleriniz mutlaka vardır, o güllerin, Evrenyeli armatörlerin, Ülke dışından getirdiklerini ve bazılarını da ülkemiz liman şehirlerinden alınıp camiinin avlusuna dikildiğini biliyoruz, peki kim bakıyor aşılıyor budamasını kim yapıyor derseniz! O yıllarda bilmiyorum daha sonradan öğrendiğime göre, mekanı Cennet olsun Ömerağa adlı bir atamızmış, bunu da rahmet olsun, Osman Talat ağabeyimden öğrenmiştim, ne kadar güzeldi camiinin avlusu güllerin muhteşem renk armonisinin fotoğrafı hala belleğimdedir, Allah o yıllardaki emeği geçen atalarımızdan razı olsun inş… Amin Ecmain…
İnşa Allah çok kısa bir zaman sonra bir başka mevzuu da buluşmak ümidi ile gönül gözünüz ve gönül kapılarınız açık olsun…
Candede…
|
